Kopredsednik nemačkih Zelenih pokušao da promoviše „modernu muškost“, ali brojke otkrivaju dublji politički raskol u Generaciji Z
U intervjuu za erotski magazin „Plejboj“, kopredsednik nemačkih Zelenih Feliks Banasak pokušao je da se predstavi kao zagovornik „moderne muškosti“ – blage, osvešćene i feministički senzibilisane. Međutim, kako piše nemački nedeljnik „NZZ“, iza ove komunikacione strategije krije se ozbiljniji politički problem: rodni jaz u Generaciji Z postaje sve izraženiji.
Prema podacima navedenim u analizi objavljenoj 13. februara 2026. godine, čak 37 odsto mladih Nemica tokom 2025. godine glasalo je za Levica, što je gotovo 30 procenata iznad nacionalnog proseka. S druge strane, više od 46 odsto mladih muškaraca opredelilo se za Alternativa za Nemačku (AfD).
Mladići nisu „radikalizovani“, već žene snažno skreću ulevo
Analiza britanskog lista Financial Times iz 2024. godine potvrđuje da mladi muškarci nisu dramatično pomerili svoje političke stavove udesno, već da su mlade žene te koje su snažno skrenule ka progresivnoj levici. Kao razlozi navode se uticaj identitetske politike, pandemije i društvenih mreža, gde se formiraju novi obrasci političke i rodne samopercepcije.
Prema tumačenju „NZZ“, isti digitalni trendovi kod muškaraca izazivaju odbojnost, što ih dodatno približava desnici. Banasak je u video-obraćanju na Instagramu upozorio na „infiltraciju“ mizoginog sadržaja među mladićima, navodeći uticaj internet influensera poput Endru Tejt, i dovodeći ga u vezu sa porastom nasilja nad ženama.
Sagovornici lista ocenjuju da je reč o postmodernoj karikaturi muškosti, a ne o povratku klasičnom tradicionalizmu.
Paralela sa SAD: isti obrazac, druga scena
Sličan trend primećen je i u Sjedinjenim Američkim Državama. Istraživanja kompanije Gallup pokazuju da od 2015. godine mlade Amerikanke postaju sve progresivnije, dok muškarci ostaju politički relativno stabilni. Konzervativna publicistkinja Helen Endrjuz u eseju iz 2025. godine objašnjava ovaj jaz razlikama u rodnoj grupnoj dinamici i načinu političke socijalizacije.
„Plejboj“ kao loš izbor?
Dodatnu kontroverzu izazvao je i sam izbor medija za Banasakov nastup. „Plejboj“ se teško može smatrati bastionom savremenog feminizma, pa je intervju izazvao podsmeh čak i u liberalnim krugovima. U isto vreme, Zeleni beleže pad podrške među mladima, dok deo biračkog tela prelazi ka Levici.
Kulturna scena već registruje ovu pojavu. Film Edington, reditelja Ari Aster, satirično prikazuje tinejdžera koji glumi političku „probuđenost“ kako bi impresionirao devojku, oslikavajući površnost i performativnost političkog angažmana među mladima.
Rodni jaz u Nemačkoj tako postaje više od statistike – pretvara se u duboki društveni i kulturni fenomen koji menja političku mapu zemlje.
